सुरेशकुमारका केही उत्कृष्ठ गजलहरु

Image
Nisarga Hospital

रहर हुन्छ कहिले सितल कहिले तुफान बन्ने,
नेपाली माटोमै जन्मेको यो माटोको शान बन्ने।
मेरा शब्द तरवार र बम बन्न सकेनन् थाहा छ,
दुश्मनको छातिमा पड्किएर नयाँ उखान बन्ने।
ति मरेर गए जसले इन्कलावको बोक्थे गाथा,
रहर थियो ज-जस्लाई शहिदकै खानदान बन्ने।
आफु नाचेर अरूलाई हंसाउँथे कलाकार हरू,
कोसिस् नगरेका होइनन् यो देशको परान बन्ने।
यहाँ दिनौँ भ्रष्टाचार हुन्छ अपराध हुन्छ देशमा,
कसैलाई रहर छैन यो देशको राम्रो जहान बन्ने।
सबैजसो समाज भित्र समस्याको श्रोत बनेका,
कोही देखिदैन यो देशको सपुत समाधान बन्ने।

CP Hospital Dhangadhi

॥१॥

थाहा छ यो देशभित्र सहकारी खास हुन्छन्,
देश जोगाउँन पठाएका उनैका दाश हुन्छन्।
नियम कानुन बनाएर मात्र कहाँ पुग्छ जनता,
आज धनको बलमा ति सबै वाईपास हुन्छन्।
खोला सुके बगर बिके डाँडा खुल्किए देशमा,
याहाँ दलाल छँदासम्म समस्याकै रास हुन्छन्।
देशको मायाँ त छ तर राजनीति बुझ्न नसक्दा,
दुष्ट मित्र छुट्टाउँन नसक्दा सपना नाश हुन्छन्।
जो देशका निर्माता हुन्छन् रिढ हुन्छन देशका,
उनै युवाहरूको सधैभरी विदेशमै बास हुन्छन्।
एसो सोंचौँ त मित्र गास बास कपासको लागी,
सधैं देशका युवाहरूकै परदेशमा लास हुन्छन्।

॥२॥

कसैले आँखा मृगौला विक्रिगर्ने दोकान खोज्छन्,
कसै कसैले सित्तैमा पाउँने कसैको दान खोज्छन्।
लाचार छ समाज रोजगार र उपचारकै अभावमा,
नेतहरू देशबिदेशमा घुम्दै आफ्नो सान खोज्छन्।
विदेशीलाई काजु बादामले स्वागत गर्छ सरकारले,
देशका जनताले खानलाई मकै र धान खोज्छन्।
थाहा छ जो जमिन सँगै छुट्टियो आफन्त सँग सधैं,
उनैले आज आफ्नो स्वाभिमान र सन्तान् खोज्छन्।
यहाँ बिदेशका दललहरूकै धेरै बिगबिगी छ देशमा,
उनैले हामिबाट मान खोज्छन् र सम्मान खोज्छन्।

॥३॥

पहिले नपाएर औषधी उपचार मरे,
जनताहरू कसैको नपाई उद्धार मरे।
आज अस्पत्ताल छन् र डाक्टर छन,
तर जनता नपाएर राम्रो व्यबहार मरे।
औषधी नक्ली डाक्टर नक्ली हुन्छन्,
जवाफदेही देशमा नभई सरकार मरे।
अस्पत्ताल पनि बद्शाला जस्तै देख्छु,
दिनौँ निर्दोश मान्छेहरू लगातार मरे।
हाम्रै सन्तान् मर्छन् देशमा र विदेशमा,
खानकै लागि बनेर कर्मि चौकिदार मरे।
देशभित्र उस्तै छ विदेशमै पनि उस्तै छ,
नपाएर देशमा जिउँने राम्रो आधार मरे।

सुरेशकुमार पाण्डे दाङ घोराही १८