
कुनै जमानामा सतिप्रथाको याहाँ बास थियो,
प्रत्यक्ष बेडी महिँलामा अन्यायको रास थियो।
थिएन मतदानको अधिकार पुरूषको समान,
पसुतुल्य जिवन महिँला नर्तकी र दाश थियो।
लामू समय सम्म हक अधिकारको लडाईमा,
होमिए हजारौँ न्याँयप्रेमी शङ्घर्ष खास थियो।
तोड्दै सामाजिक बन्धन दिए त्याग बलिदान,
एकमात्र उदेश्य सामाजिक सत्रुकै नाश थियो।
त्यत्तिकै मिलेको अधिकार होइन महिँलालाई,
एउटा जज्बा थियो र लडाकुमा सहास थियो।
अँझै पनि बाँकीछ छोरा छोरी बराबर हुनलाई,
आज पनि नियाल्दा समाजभित्र तमास थियो।
साररिक मानसिक यातना उस्तै छ दाँसता नी,
हत्या हिंशा बलात्कार र जताततै लाश थियो।

॥१॥
नेता नैतिकता सँग मेल नखाने व्यवहार नबनाऊ,
राजनीतिलाई तिमी सधै आफ्नै व्यापार नबनाऊ।
कुन मुहार लिएर जान्छौ भोट माग्न जनता सामु,
कार्यक्रतालाई नै एक आर्काको सिकार नबनाऊ।
अतिकर्मण रोक्न गएका एमसीसी पारित गरायौ,
नागरिकता पारित गरायौँ झुटा यो दरार नबनाऊ।
चितामा दिनदिनै लास जलेका हुन्छन् हात रित्तो,
शिक्षा लिएर आफैलाई पापको हकदार नबनाऊ।
देश छ र पो राजनीति गरेका छौँँ हामि तिमीहरू,
आफ्नो देशलाई भाड्ने यस्तो आधार नबनाऊ।
जनताले व्यवस्थाको उपचार गर्न पठाएका थियौं,
थोरै लाज मान देशको व्यवस्था बिमार नबनाऊ।
॥२॥
को सुन्छ ती गरिब अबलाको पुकार देशमा,
जब की खुलेआमा हिँड्छन् खुखार देशमा।
मान्छे त्यत्तीकै गएको होइन सरणमा ढुङ्गाको,
बिद्रोही गर्न पनि चाहिनेरहिछ सञ्चार देशमा।
न्यायलय शिक्षण संस्था पनि असुरक्षित भयो,
भरिएका छन् गद्धार बिदेशी बफादार देशमा।
कसको विस्वास गरौं को छ मसिहा गरिबको,
सडक बाट सदन सम्म विदेशि औतार देशमा।
अभद्र छ जङ्गली राज नियम कानुन छैन कतै,
नागरिक अनभिग्य कस्को छ सरकार देशमा।
यो कवि बिदेशी भूमिबाट सुःख खोज्न आयो,
देखियो भोगियो यो अपच्या व्यवहार देशमा।





























