राजनीति केवल सत्ता प्राप्तिको दौड होइन, यो जनताको भावना, विश्वास र भविष्यसँग जोडिएको उत्तरदायित्व हो। कुनै पनि राजनीतिक संगठनको वास्तविक शक्ति भाषणको तीखोपनमा होइन, कार्यकर्ता र जनताको मनमा निर्माण भएको भरोसामा टिकेको हुन्छ। नेतृत्वले त्यो विश्वासलाई जोगाउन र सम्मान गर्न सके मात्रै संगठन दीर्घकालीन रूपमा बलियो बन्न सक्छ।
लोकतन्त्रको सार नै फरक विचारलाई स्वीकार गर्ने संस्कारमा छ। असहमति स्वाभाविक हो, तर त्यसलाई विभाजन र कटुताको माध्यम बनाउनु संगठन र लोकतान्त्रिक मूल्य दुवैका लागि हानिकारक हुन सक्छ। एउटै प्रक्रिया परिस्थितिअनुसार स्वीकार र अस्वीकार गर्ने प्रवृत्तिले अन्योल र अविश्वास बढाउने जोखिम रहन्छ। त्यसैले निर्णयहरू व्यक्तिगत चाहनाभन्दा माथि उठेर संगठन र जनताको हितमा केन्द्रित हुन आवश्यक छ।
आजको राजनीतिक परिवेशमा आरोपभन्दा समाधान खोज्ने संस्कृति अपरिहार्य बनेको छ। असन्तुष्टि व्यक्त गर्नु अधिकार हो, तर त्यसलाई संयम, धैर्यता र जिम्मेवारीका साथ प्रस्तुत गर्न सकियो भने त्यसले संगठनलाई थप परिपक्व र सशक्त बनाउँछ।
अहंकारले दूरी बढाउँछ, विनम्रताले सम्बन्ध मजबुत बनाउँछ। लोकतान्त्रिक मूल्य र लामो राजनीतिक संघर्षको इतिहास बोकेका संगठनहरूभित्र संवाद, सहकार्य र आत्मचिन्तन अझ आवश्यक हुन्छ। विचार फरक हुन सक्छन्, तर लक्ष्य एउटै हुनुपर्छ— राष्ट्रको समृद्धि, लोकतन्त्रको सुदृढीकरण र जनताको सम्मान।
समयले अन्ततः त्यही नेतृत्वलाई स्मरण गर्छ, जसले विभाजन होइन एकता रोज्यो, घमण्ड होइन विनम्रता देखायो, र व्यक्तिगत स्वार्थभन्दा जनताको भरोसालाई प्राथमिकता दियो।
आउनुहोस्— कटुताभन्दा सहकार्य, विभाजनभन्दा एकता र स्वार्थभन्दा राष्ट्रहितलाई अगाडि बढाऔँ। 🇳🇵
जय नेपाल !! 🇳🇵
नेपाली कांग्रेस
भिम बहादुर खड्का
