तिमी को हौ ? आखिर
निर्जन बस्ती या हिमगिरी
एकल सारङ्गी या बासुरी
उड्दै गरेको बादल वा छायाँ।
तिम्रो यात्रा अनन्त, अनवरत
नाङ्गो डाँडा माथी लाग्दैछ
रितो आगोको लप्का र धुलो
रित्तिएको टहराको सम्बन्ध जाग्दैछ ।
अब एक कण धुलो पदचाप
अनि बिरक्त जिन्दगीको अवकाश
पतझर समयका यी मौसमहरू
मसानघाट र यी मृत लास ।
घरको सिढिमा असरल्ल फालेका
यो जिन्दगीभर भएका सबथोक
युद्ध, हतियार, पार्टी
बिद्रोह र आन्द्रामा अल्झिएको क्रुद्द भोक ।
यस्तै छ सगरमाथाको देश खबर
वेदना र दैनिकीको खाका
यहि हो क्रान्ति, परिवर्तन
र तिम्रो सङ्गितको माधुर्य भाका ?
यी आँखाहरू चियाउदा चियाउँदै
थाकिसके शहीद ,सालिक र चिहान
धुलाम्य,रक्ताम्य र घिनलाग्दा
उहि पुराना ती बिहान ।
