सुरेश कुमारका केही उत्कृष्ठ गजलहरु

Image
Nisarga Hospital

दुश्मनले पनि दाई र भाई छुट्टिने इन्तिजार गर्छन्
जब उनि एक्लाएक्लै हुन्छ त्यसपछि प्रहार गर्छन्।
धनिले धन र गरिबले ऋण बाँड्छन् छुट्टिने बेला,
उनिहरू कसैलाई ठग्दैनन् आफैलाई हत्याचार गर्छ।
जुवाडेले आफ्नै श्रीमतिलाई चल सम्पत्ती सम्झियो,
श्रीमति अघात मायाँ गर्छे उनि दाउँ सँग प्यार गर्छन।
एउटा देशभक्तले देशको लागि आफ्नै बलिचडायो,
कयौँ जिउँदाहरू उनै चियान सँग पनि गद्दार गर्छन्।
आमाले कयौँ छोरा छोरी हुर्काइन आफ्नै काखमा,
एउटी आमालाई पाल्नुपर्दा सन्तान हाहाकार गर्छन्।
भन्छन् एक आर्का स्ँग टुक्रिएर देश बनाउँछौँ हामी,
तर सबैले आफ्नै नेताहरूले भनेको अनुसार गर्छन्।
कसरी बन्छ देश भन त सत्ता समिकरण आलोपालो,
उनिहरूले राजनीति गर्दैनन् राजनीति व्यापार गर्छन्।

CP Hospital Dhangadhi

॥१॥

कहिल्यै नबोल्ने साथिको फोन आयो आज
कसरि मेरो तलब मिलेको थाहा पायो आज।
nawajiwan
pk & Lotus
Nain Karki & Hem prakash
api saipal & Prativa
साख्खै बनेर आउँदा रहिछन् दुश्मनहरू पनि,
हासो लाग्छ यो पैसाले कत्रो गुन लगायो आज।
म भोकाएको वेलामा कहिल्यै नजिक नआउने
म उछुट्टिनै लागेको बेला च्याप समायो आज।
सधै मलाई देखेर कालो बादल छाएको हुन्थ्यो,
त्यही अनुहार पनि घामजस्तै मुस्कुरायो आज।
दुश्मनले पनि सधै साँद सारेको हुन्थ्यो बारिमा,
घरमा धन आएपछि आफैले बार हटायो आज।
हाँसो लाग्छ कहिले रूनस् लाग्छ पैसालाई हेर्दा,
सबैको मन मष्तिकमा किन यसरी छायो आज।
॥२॥

हिंजो गरेको रहर त आज जहर भएको छ,
भर्खर आएको रिजल्टमा केन्सर भएको छ।
आमा धुरू धुरू रून्छिन् छोराको रिपोट हेर्दै,
भाइलाई भने आफ्नै सम्पतीको डर भएकोछ।
टुलुटुलु हेरिरहेको छ कहिल्यै नहेरेको छोराले,
आज प्रेमिकाको भन्दा आमाकै भर भएकोछ।
एउटै कोखबाट जन्मेका सन्तान् कस्ता कस्ता,
एउटा मुर्दाघाट पुग्दा आर्को वेखबर भएकोछ।
खै त आफन्ती आउँछ आउँदैन केथाहा भयो,
बरू लाश उठाउँने छिमेकीलाई कर भएकोछ।
तिमी भन्छौ महाकाली बिक्यो गण्डकी बिक्यो,
देशमा न जोगाई नहुँने त यही बगर भएको छ।
जीवन भरि बा आमाले परिश्रम गरेर बनाएको,
दाई-भाइ झग्डाको आधार त्यही घर भएको छ।

॥३॥

देशभक्त शहिद भए देश खास बनाउँन,
सुख्खै सुख्खको देशभरि रास बनाउँन।
नेता पनि त कम्मर कसेकाछन देशमा,
सबै आ-आफ्नो सुन्दर निबास बनाउँन।
एमसीसी पारित गराए यिनै नेताहरूले,
बिधयेक ल्याउँछन् देशनै दाश बनाउँन।
गृहयुद्ध चल्छ युवाहरू पठाइन्छ खाडी,
नेता भए दलाल जनताको लास बनाउँ।
उसले सधैभरी कविता लेख्यो र सुनायो,
युवालाई जोस जांगर र सहास बनाउन।
यार मत लगारहेको छु कुरिती बिरूद्धमा,
सन्तान लागेकाछन् त्यही पास बनाउँन।

॥४॥

विगतमा जस्तै गरिबहरूको बर्तमान छ,
जतापनि ठोक्कर खान बाध्य जहान छ।
सुकेको ओंठ आँखाभरी चाङ्ग सपनाको,
भोको पेट सधै मुटुमा उर्लेको तुफान छ।
कस्तो बिडम्बना रैछ जीवनको रहश्य यो,
न मानो न छानो तर महलमा योगदान छ।
केहि छैन पासमा प्रराण मात्र फेरी उसैले,
नियम कानुन् र देशकै लागि साबधान छ।
गरिबको कसैले बुझ्दैन मर्म तर जतासुकै,
लेख, रचना र कथामा गरिबकै उखान छ।
नेता पनि त गरिब बिना बाँच्न कहाँ सक्थे,
सिखर पुग्ने मन लागेमा गरिबकै रटान छ।
सुरेशकुमार पाण्डे दाङ घोराही १८ 

Dhnagadhi & Krishanapur