आफ्नै घरमा पनि त छलफल अती हुनुसक्छ,
उपति गर्न खोज्दा कैलेकसो खति हुनसक्छ।
आजको समाज सुखभोगि भएकोले त होला,
आज काम नगरौँ भनेपछि सहमति हुनसक्छ।
हाम्रा पुर्खौली विर थिए शंघर्षको बिडा थामे,
उनैको पद चिन्हमा नहिँडे दुरगती हुनसक्छ।
बाबु हो बुढा पुराना हरूका कुरा सुन सधैभरी,
उनिहरूको बिचार नि तिम्रो औषती हुनसक्छ।
शङ्घर्ष गर्न नछाड हुन्छ मानव मुक्ति यसमा,
हरेश नखाए आफ्नो आकास धर्ति हुनसक्छ।
हाम्रो शन्तानको एकतामै हुन्छ भबिश्य देशको,
अखण्ड देश भए बिकास भनेजती हुनसक्छ।
॥१॥
दुश्मनले पनि सधैं निउ बार-बार खोज्न थाल्यो,
मेरा गलति कम्जोरीहरू नै लगातार खोज्न थायो।
सचेत संगठित गराउँन खोज्छौँ हामि सधैँ घरभित्र,
सङ्का लाग्छ किन शन्तान दरार खोज्न थाल्यो।
यहाँ पानी मुनि बसेकाहरू पनि ओवाना हुनथाले
जसले हाम्रो घर भत्काउँने आधार खोज्न थाल्यो।
दुश्मन र मित्रलाई चिन्ने पनि त समय आउँदो रैछ,
नाडी छाम्यो र घर भाड्ने औजार खोज्न थाल्यो।
शन्तान् सबैले मिलेर बसेपछि जे पनि गर्न सकिन्छ,
एकता देखेपछि ऊ फुटकै समाचार खोज्न थिल्यो।
किन अचेल शन्तानहरूको पनि रगत चिसो हुँदै छ,
दुश्मनकै आगनिमा आफ्नो संसार खोज्न थाल्यो।
॥२॥
जब एउटै सन्तानभित्र मारामार गराउँन खोज्छन्,
स्विर्थिहरू आन्दोलन लगातार गराउँन खोज्छन्।
छातिमा चसक्क हुन्छ एउटा देशभक्त नेपालिको,
जनतालाई सम्प्रदायिक औजार गराउँन खोज्छन्।
हामिहरूले बिभेदको बिरोधमा जीवनभरि लड्यौँ,
बिभेदकारीले गृहयुद्धकै आधार गराउँन खोज्छन्।
अचम्मै छ हाम्रो देशलाई कसको कुदृष्टी पर्योहोला,
नागरिको बली चढाएर सरकार गराउँन खोज्छन्।
बाहुन क्षेत्री, दलित जनजाति हामि सबै नेपाली हौँ,
किन भुलेर आफ्नै देशकै व्यापार गराउँन खोज्छन्।
उनैलाई मिल्छ ताली,उनै हुन्छन् सम्मान् जनतामा,
जसले देश भाड्ने यहाँ हतियार बनाउँन खोज्छन्।
॥३॥
यता बा आमालाई छोराको इन्तिजार हुन्छ,
परदेशमा उसैको पसिनामा कारोबार हुन्छ।
केथाहा सोजा नागरिक लाई नेताको चाला,
आफुले दिने मतदानमा पनि व्यापार हुन्छ।
गरिब किसान उस्तै छौँ सुदिन फिरेन देशमा,
दिनानु दिन उनैको पसिनामा भ्रष्टाचार हुन्छ।
आमूल परिवर्तन गर्ने युवाहरूको उदेश्य हो,
तर संघारसम्म पुग्छ र पतन लगातार हुन्छ।
देशमा गृहयुद्ध प्रत्येक दश वर्षमा भएकै हो,
त्यस्मै पनि विदेशी चलखेलकै आधार हुन्छ।
भाषनमा भन्छन् शान्ति ल्याउँनुपर्छ देशमा,
धागि नेताहरूका गफ सुन्दा दिक्दार हुन्छ।
॥४॥
भन्छन् यसपटक सबैभन्दा राम्रो सम्विधान आयो,
देश अखण्ड भयो र जनतामा पनि परान आयो।
साच्चैभन्दा जसले जे गरेपनि भएकै छ यो देशमा,
विकास आएन दन्ते कथामा नेताको उखान आयो।
किसान रोएकाछन विस्तारै भूमिहिन हुनथाले अब,
आलोपालो सङ्ग सत्ता साझेदारी खिचातान आयो।
हात्तीछाप उस्तै नालायक समेत मन्त्री त भएकैछन,
उनैले भन्छन् सङ्घीयता ल्यायौँ र योगदान आयो।
आज देश कङ्गाल भए केभयो नेता मालामाल छन्,
भन्छन् उनैका चम्चाहरू देशमा नयाँ शान आयो।
न देशभक्तको कदर छ हिंजो आज न देश शुरक्षित,
शहीदको चिहानमा उभ्भिएकालाई सम्मान आयो।
सुरेशकुमार पाण्डे दाङ घोराही १८
