सांचो मनले सेवा गरेकोभए पित्रिको बास हुनेछ,
सधैँ घरमा तिमीहरूको पनि खुसिको रास हुनेछ।
जिवित छँदा कत्तिको गुन लगायौँ बोली बचनले,
मरेर गएपछि तिम्रो लागि मुल्यांकन खास हुनेछ।
मरेपछिको औपचार कसलाई फाइदा पुग्नसक्छ,
कुरिती कुसंस्कार भोलिकै दिनमा उपहास हुनेछ।
जिवित छँदा मिठो बोलौँ सकेको सेवा गरौँ सबैले,
विवेक हिन भएको मानिस त जिउँदो लाश हुनेछ।
मेला पर्वहरू पनि आएकैछन पछि पछि श्रद्धाको,
मिठो बोलिले स्वागत नगर्दा पाहुना उदास हुनेछ।
हामि सबैको एउटै उदेश्य देशभित्र विकास हुनुपर्ने,
कुरितीमा फस्यौँभनि त्यो योजना सत्यानास हुनेछ।
॥१॥
के बदलियो र धर्ति उस्तै छ सगर उस्तै छ,
खोला उस्तै छ हाम्रो गाउँको घर उस्तै छ।
फरक यत्ती छ चहलपहल छैँदैछैन गाउँमा,
आज त्यो पुर्खौली जमिन बन्जर उस्तै छ।
काम छैन युवाहरूको विदेशी मोह बढ्यो,
देश छाड्ने कलिला युवालाई रहर उस्तै छ।
केभनौँ र कसलाई भनौँ रक्षा गरौँ देशको,
खान र लगाउँन यहाँ सबैलाई कर उस्तै छ।
हेरौँ न जसले दिनौँ लुट्छन् ठग्छन् जनता,
उनैलाई पनि वेइमान नेताको भर उस्तै छ।
खै कस्को कुदृष्टि पर्यो यो स्वर्गतुल्य देशमा,
त्यही सोचेर आफ्नो मनमा परपर उस्तै छ।
॥२॥
फाइदा उठाएकै हुन्छन् तिम्रो हाम्रो रहर बाट,
दुश्मन सँग हामिहरू ले सधैँ गरेको भर बाट।
साथि कसैलाई क्रुप पारेर जितेको नसम्झिनु
प्रेमपाउँन कहाँ सक्छौँ कसैले पनि कर बाट।
उनि सधैँ भुतप्रेतकै कुरा गर्छन् स्वर्ग नर्कका,
खोजेर भेट्न सकिंन्न खरानी पनि बगर बाट।
अचेल विज्ञानिकले धर्ति आकास खंगाल्दा,
सचेत हुनुपर्छ सबैले यस्ता झुटा खबर बाट।
देशको लागि चिन्तित् बनौँ लेण्डुप नबनौँ,
स्वाभिमान त जोगिदैंन दिएकै अफर बाट।
स्वाभिमानको रक्षा हुन सक्दैन शंघर्ष बिना,
अपरिचित हुनुपर्ला कुनैदिन आफ्नै घर बाट।
सुरेशकुमार पाण्डे दाङ घोराही १८
