धर्मको नाम व्याक्ती पुजामा विस्वास गर्छन्,
एकजनालाई समाजले सम्मान खास गर्छन्।
प्रभु मानिसहरूको बुद्धी कहिले पलाउला,
किन यसरी मानव समाजमा तमास गर्छन्।
अंधविस्वासको जालमा फसेका फसिरहदाँ,
दुनियाँले हाम्रो समाजलाई उपहास गर्छन।
यिनी पुरेतहरूले किन छाड्थे स्वर्ग आफ्नो,
उतै भिड जहाँ जयकार उनैका दास गर्छन्।
कतै सुरक्षित छैन मनमा घर जमायो कुरिती,
यिनैले मानवको सोचने शक्तिकै नाश गर्छन्।
कहाँ हुन्थ्यो यो देशको उन्नती भुलभुलैयामा,
जहाँ दिनानुदिन तमास जिउँदा लाश गर्छन्।
॥१॥
किन हुन्छ दुर्घट्ना सहर किन बेखबर हुन्छ,
धुवां र रूवाबासमै जलेको किन सहर हुन्छ।
कसको नजर लाग्यो होला हाम्रो देशलाई,
जता हेर्छौं उतै धमिलो प्रत्येक अधर हुन्छ।
विदेशीको अतिक्रमणमा परेकोछ देश हाम्रै,
न शुरक्षित स्वाभिमान न खोला बगर हुन्छ।
कुनदिन डुब्छ शमुन्दरमा नैयां माझि विना,
सोंचिरहन्छु सधैभरी आफुलाई नै डर हुन्छ।
न बाटो हुन्छ गतिलो न हुन्छन् बहान दुरूस्तै,
व्यवस्थालाई जति भनौं उत्ती वे असर हुन्छ।
अचेलको यो समाजमै न्यायं हराएको भेट्दा,
जता हेर्छौं उतै धन पैसाको मात्र कदर हुन्छ।
॥२॥
भाई समय भन्दा बलवान केहिपनि छैन,
त्यस्को ठ्याक्कै समाधान केहिपनि छैन।
मिलाउँनुपर्छ हरेक स्वरमै ताल गजलमा,
त्यही भन्दा ठुलो योगदान केहिपनि छैन।
कसैले त देशको लागि आफ्नै प्राण दिए,
उनैसँग गरे गद्धार वेइमान केहिपनि छैन।
यो दुनियामा गरिब र धनीको हुन्छ कथा,
सबैले खोज्नेगर्छन् लगान केहिपनि छैन।
बिकास देशभित्र कछुवा चाल जस्तै भयो,
नेतासँग छभने उहि उखान केहिपनि छैन।
जसले जेजानेको छ त्यही विक्री गर्छ यहाँ,
सबै थापेका हुन्छन दोकान केहिपनि छैन।
सुरेशकुमार पाण्डे दाङ घोराही १८
