बाधा नपार साथी पुर्खा र बात लाई
कोही सहन्न तिम्रो पेसा र हात लाई
थ्यो सत्यको जमाना आखाँ नगाढ साथी
आगो लगाई देला गुण्डा र मात लाई
थाप्लो उठाई ठाडो पारेर बाच्नु पर्दा
हेला नगर्नु कैलै आमा र थात लाई
हासो खुशी र पीडा साथी बनाई बाचौं
सानो नठान तिम्ले बेला प्रभात लाई
मेरो र आफु को हो मन्मा लिएर बस्ने
छोडेर जानु पर्ने जाती र जात लाई
ऐले सुधार्न सक्छौ बेला छ जिन्दगीको
गाह्रो नमान साथी काडा र पात लाई
खाटा दुखेर पीडा होला नि भित्र मित्रै
देख्दैन आशु लक्ष्मी औशी र रात लाई
॥१॥
स्वार्थी र लोभि मान्छे देख्दै छ गाउँबेँसी
खाली छ भावना नै लेख्दै छ गाउँबेँसी
देखे पराई राम्रा रुपै भएर होकी
भोगी बनाई मान्छे थेक्दै छ गाउँबेँसी
भाला कुठार गोली पीडा दिएर भारी
सारा यता निसानी फ्याक्दै छ गाउँबेँसी
अर्को बनाइ आफ्नाे छाेडेर भाई लाई
ऐले परेर पीडा सेक्दै छ गाउँबेँसी
होला विकाश भन्दै आफ्ना छाेडेर आए
खाली अशान्ति मात्रै छेक्दै छ गाउँबेँसी
खाटा दुखेर हाेला पीडा भए छ लक्ष्मी
विश्वास छैन भन्दै मेट्दै छ गाउँबेँसी
॥३॥
असत्य का परदा मिटाते चलाे
सत्यका दिपक जलाते चलाे
दुख दर्द ताे दुनियाँ का दस्तुर है
हरबखत सबसे मुस्कुराते चलाे
बुरीबात साेचना अच्छा नही
अपनाै पर दिल लुटाते चलाे
जाे है दिल में अरमान माँ बाब के
अच्छा कुछ करके दिखाते चलाे
बहाने लाखाै है धरा मैं जिनेका
मेहनत कि जिन्दगी आजमाते चलाे
काेई बडा काेई छाेटा नही यहाँ पर
दाे पलकी जिन्दगी है सजाते चलाे
लाेग यहाँ ताे आने जानेका दस्तुर है
हमे भि जाना है रास्ता बनाते चलाे
प्रेम से बाेलाे तकलीफ़ क्या है बाबु जी
हर किसी काे प्यार से बुलाते चलाे
यहाँ लाेग आनेजाने का जक्सन है
पर प्रेम से दिल में सबकाे लगाते चलाे
बुजुगाै के चरणाे मे जन्नत है दाेस्त
दुवाए अपनाैका हरदम कमाते चलाे
माँ बाब के वाद भी संस्कार वही है
सफर जिन्दगी का निभाते चलाे
परेशांनी क्या है जिन्दगी से लक्ष्मी
ए ताे मेला है दिल से मुस्कुराते चलाे
॥४॥
कता जन्म हाम्रो कता गर्नु पर्ने
भयाे भेट हाम्राे कहाँ झर्नु पर्ने
न चाहेर के भो न मानेर के भो
बिना कस्तुरी झै कता सर्नु पर्ने
सुनौलो बिहानी सदा देखिए झै
कता हो कता याे नदी तर्नु पर्ने
गराै के कुरा नै उ साथी संगैमा
इरादा बदल्दा यहाँ डर्नु पर्ने
गरौ प्रेम सारा यहाँ सत्य बाेल्दै
थियो साथ के नै यहाँ हर्नु पर्ने
लक्ष्मी दत भट्ट
