
देश पक्का पक्की बन्छ साम्राज्यवाद पास भएपछि,
अब उनिहरूको हाम्रो देशभित्र सधैं निवास भएपछि।
चिन्ता नगरौँ कसैले अवश्य हुन्छ स्वाभिमानको रक्षा,
उनिहरूको कलो खाएर सधैका लागि दाश भएपछि।
तिमीले भन्छौ देशमा कुटो कोदालो गरेर बस्छौँ हामी,
तिम्रो दाबा समेत झुट हुनेछ समस्यको रास भएपछि।
सरकार आज पनि आफ्नो भोली पनि नेताले भन्छन्,
नागरिकको खाँचो छैन विदेशीहरू नै खास भएपछि।
उसले उपचार अवश्य गर्छ आज नभए भोली रोगको,
जीवित गर्न नसके पनि गर्छ रोगि मरेर लाश भएपछि।
एकदिन यसतो आउँछ हाम्रो यही चाला रहिरह्यो भने,
कि त सिक्किम हुन्छ देश देशबाटनै निकास भएपछि।
ऊ नेता हो किन सुध्रिन्थ्यो देशलाई नै अचानो बनायो,
बुद्धी अवश्य पनि पलाउँछ यो देशको नाश भएपछि।

॥१॥
गरिबी निवारणका लागि छलफल गर्छौँ,
सदन सडकमा हामी दिनदिनै कल गर्छौँ।
गरिबी बाटै हामिसँग सुन र चाँदी थुप्रियो,
फेरी मौका मिले धन चल अचल गर्छौँ।
पानी माथि पनि ओवाना देखिन्छौँ हामी,
कसले भन्छ यहाँ हामीले सधै छल गर्छौँ।
पैसा प्रधान समाजमा विना पैसा बाँचिन्न,
पैसा जुटाउँन त सधै राजनीति दल गर्छौँ।
सहकारीमा भ्रष्टाचार ले सुन चाँदा प्रसस्तै
झुट लुक्दैन तर पनि झुट त दलबल गर्छौँ।
सुधार आफुलाई गर जनता सुध्रिनौ हामी,
नेता हौँ बिचारकै लागि बिचार अटल गर्छौँ।
॥२॥
नागरिकहरूनै हाम्रो देशको चौकिदार हुनुपर्छ,
दलालहरूलाई कार्वाही गर्ने अधिकार हुनुपर्छ।
संसदमा के हुँदैछ र विदेश जान्छन् किन नेता,
नागरिकहरू सबैलाई यस्को समाचार हुनुपर्छ।
विदेशमा श्रम स्विकृती भन्दा देश विकास गरौँ,
युवाहरूलाई आफ्नै देशभित्र रोजगार हुनुपर्छ।
जातिय कोटा भन्दा सिपमूलक बनाउँ योजना,
नागरिकहरूमा सम्मानजनक व्यवहार हुनुपर्छ।
ग्यारन्टी गर्नैपर्छ सबैलाई शिक्षा सुरक्षाको यहाँ,
स्वाभिमानी भई बाच्ने सबैलाई आधार हुनुपर्छ।
ए नेताजी यो देशको कुना-कुनानै जनताको हो,
जनताको माझमा अब त्यो बालुवाटार हुनुपर्छ।
॥३॥





























