
कृर्षि प्रधान देश पानी बिनाको बगर देख्छु,
युवा देश बिहिन हुँदा सरकार बेखबर देख्छु।

किन उराठ लाग्दो भयो मेरो देश आजभोली,
नागरिक विदेशका धनान्ढयमा निर्भर देख्छु।
लगाम सहकारी एन जीओ आइ एन जी ओ,
मन्त्री उनैको इसारामा चल्नु पर्ने कर देख्छु।
बाध्यताछ नेपाली भएर नेपाल बस्न नसक्नु,
जन्म थाउँमा मर्न सकिन्न की भन्ने डर देख्छु।
भ्रष्टाचार उस्तै कालो बजारी देश मण्डि भयो,
यो देशका नेता विदेशी दाश बन्ने रहर देख्छु।
गणतन्त्र नयाँ नेपालमा सम्विधान जनताको,
तर देश कङ्गाल व्यवस्था पनि झरझर देख्छु।
॥१॥
अब त आफ्नो जीवनको कुनै रहर छैन,
आमा हजुर बिनाको घर जस्तो घर छैन।
हेर्छु जब हजुरको तस्विर तिर भित्तमा,
पुराना केके संझना आउँछन् खबर छैन।
प्रकृतीको नियम टाल्न सक्दैनन् कसैले,
जिन्दगी त यस्तै नै रहिछ खासै भर छैन।
सबै मानिस जस्तैछन तर रोबोट सहरमा,
पैसाले नचाएको छ खुसिको अधर छैन।
उसैको कलाले संसार हिलाइदिन्छ यहाँ,
तर यो समाजमा उसैको रत्ती कदर छैन।
केका लागि लडेका छौँ थाहा छैन हामी,
आफ्नो भन्नु खोला छैन अनि बगर छैन।
॥२॥
अनगिन्ती शङ्घर्षभए जीवनभरी हरेश खाएन,
आए चुनौती बनेर समस्य घरिघरी हरेश खाएन।
अचम्भ लाग्छ अचेल आफ्नो बिगत सम्झिंदा,
चम्किंदा बिजली वर्षिंदा बर्खे झरी हरेस खाएन।
मन कमलो हुँनुहुँदैन ढुङ्गा जस्तै हुनुपर्छ द्रविलो,
गर्नेहरू गरेकै हुँन त्यो वेला मनपरि हरेस खाएन।
साहिद उमेरलेपनि हुँनसक्छ लाग्छ कस्तो कस्तो,
फेरीपनि हिंडेकै हुन्छु सधैँ म नडरी हरेस खाएन।
हिजो हामि सगसँगै हिंडेका समाज परिवर्तनमा,
थाहा पाएं ऊ गुथेछ अर्कैको पगरी हरेस खाएन।
डराउँन भन्छन् तँलाई काल आउँन सक्छ धेरैले,
म जिन्दगी भरि जिएकै हु मरि-मरी हरेस खाएन।
॥३॥
तिम्रा मात्र होइन सबैका सपना खास हुन्छन्,
सपना पुरा नहुँदा सबै मानिस निरास हुन्छन्।
अरूका देशहरूमा विकास हुन्छन् ठुला-ठुला,
हाम्रो देशमा सधै नेताहरूका बक्वास हुन्छन्।
रोजगारकै खोजिमा पुग्छन् खाडीमा युवाहरू,
फर्किंदा जिउँदा होइन बाकसमा लाश हुन्छन्।
उक्साउँछ छिमेकी आफ्नै काम निकाल्नलाई,
बहादुर हुन्छन् विर र उनिभित्र सहाश हुन्छन्।
जहाँ खतरा बढि हुन्छ उतै हुन्छन् ती गोर्खाली,
अरू मुलुकमा नागरिकको सरकार दाश हुन्छन्।
ए नेता तिमिले गरिबलाई भन्सार लगाउ सधैँ,
ढुक्क हुँनु तिम्रो सुन सधैभरी बाईपास हुन्छ।
सुरेशकुमार पाण्डे दाङ घोराही १८





























