जब जब पनि शत्रु, छेक्न नै खोज्छ मार्ग
जब जब पनि राहु, केतु नै हुन्छ रूष्ट
बिचलित भइ कत्ति, छोड्नु नै हुन्न मार्ग
समय अति ठुलो हो, फिर्छ फेरी बसन्त
किन त्यसरी त ब्यर्थै, नेत्रमा ॲाशु राख्नु
किन त्यसरी त ब्यर्थै, शोकमा मात्र बॅाच्नु
मनुज भइ सधैं नै, साहसी बन्नु पर्छ
दुख पछि सुख आफै,फर्कने हो अवश्य
शिशिर ऋतु चलेमा, पात झर्छन् अवश्य
अलिकति नि रहन्नन्, हुन्छ निर्वस्त्र बृक्ष
तर पनि त सधैं नै, यो अवस्था रहन्न
ॲझ फली लटरम्मै हुन्छ खाली रहन्न
कति कति युग बित्छन्, काल फेरी रहन्छ
अबिचलित भए नै जीत भै नै रहन्छ
किन त अनि कसैले, शोक नै गर्नु पर्ने
बल गरी किन आफ्नो आयु नै क्षीण गर्ने
डा. टेकराज पन्त
अस्टिन, टेक्सस
