स्वर्ग सरी गर्भ राखी हाम्रो जन्म दियौं आमा
आँचलमा लोली खेलाई दुख सारा लियौं आमा
घाम पानी पीर ब्यथा दुख सारा आफै लिई
अमृतझै दुध खुवाई भाकै आफै जियौं आमा
दुख संग दिन राती घर बारीकाेे काम गरी
छोरा छोरी भन्दा भन्दै तन सारा खियौ आमा
भोकै बसी जीन्दगीमा सेवा गर्दा गर्दै आज
वृद्धाअवस्था बृद्धाश्रममा आँशु झारी पियौ आमा
आमा भन्दा प्यारी आज श्रीमति नै भए पछि
पशुपति देउघाट किन बस्ने थियौ आमा
॥१॥
काटी ल्यान घास बैना तिमुलीका रुख ।
जन्माउने मतारी मर्या सौतेलीको दुख ।।
जन्मैन्याई मतारी मेरी स्वर्ग लोक पुगी गै ।
सबैलाई वरबट्ट छाडी आफु त खुशी भै ।।
नना छन भाई बैना के गरी खानु हो ।
जालै हेदौ अन्यारी रात कै बाटा जानु हो ।।
के गरी यो चित बुझाउ के गरी पेट पालु ।
परानी का दुखै दुख कै नदी फाल हालु ।।
अव त दुखारी छोरा बनायो पराई ।
कै देख्यालै काटु इज्यू तमरी सोराई ।।
को अब खा चणि देला खाना खाने बेला ।
हामी लाई को हेर भन्ला काज पर्व मेला ।।
केले देला पुरी सेल दशै र तिहार ।
साथीभाई खेलेका हुन्नाआफना सिहार ।।
कर्ममा लेखेको रै छ दुखारी भै रनु ।
मन सधै पिरोली रंन्छ कसरी सै रनु ।।
बा पनि पराया भया नया ब्या गदाले ।
इसा दुख पाउनु प-र्यो इज्यूका मदाले ।।
पाक्यो फल चरीले खान्छ काचो फल रुखै छ ।
हवा कि पराानी भरी सधैको दुखै छ ।।
खाेलीको हरीयो स्याप चेप्याले चिलैन ।
मर्यो मान्छे गै उमेर खोज्याले मिलेन ।।
धिप धिप बती बली पानस कुनामा ।
मैना गया बिपतीमा दिन गया रुनामा ।।
खेती गर्न जमिन छैन बस्नलाई घर छैैन ।
कोई छैन जीवनको साथी कसैको भर छैन ।।
॥२॥
दुनियाँ मैं कुछ ताे नेकी कमाते चलाे
चाँद में भी दाग ढूँढ लेते है दुनियाँ
सभिकाे बंधुत्वका पाठ पढाते चलाे
माँ बाप दादा दादी रहते है जहाँ पे
विश्वासका ऐसा ही घर वनाते चलाे
जोड़कर अपनी कमाई जो है साथ
कुछ भाग नेकी के लिए लुटाते चलाे
जिन्दगी का पुराना पेज मोड़कर देखाे
माँ ओर वतन के चित्र बनाते चलाे
भराे अपना दामन दुआ से बडाें की
अपनी जिन्दगी खुशी से सजाते चलाे
॥३॥
पसेर शान्त देशमा सिमान्त के चलाउछौं
र अग्निपुञ्ज देश याे मसाल के जलाउछौ
समाजले सुमार्ग मै बनाउदै छ देशमा
छ शान्तिको तलासमा पराई के गलाउछौ
हजार मार्ग छन् यहाँ कहाँ छ पुग्नु खै तिमी
छ शान्त यो समाज नै अशान्ति के फलाउछौ
अनादि देखि भूमि यो सुशान्त कै सारले
समाज चल्छ नीति मै अनीति के पलाउछौ
अधीर छैन यो सदा सु सभ्यता छ गाउँमा
छ शैल झै अखण्ड यो समाज के ढलाउछौ
सु सभ्यता र संस्कृति प्रभा शशी अनन्तमा
यसै गरी बसी रहे बिनास के दलाउछौ
॥४॥
गुम्सीएका दुःखहरुको बाढी आए राम्रो
पीडा सारा बगाउदै खुसी छाए राम्रो
स्वार्थीपना परै छाडी घमण्ड नै त्याग्ने गरी
सत्यताको मिठो गीत सवले गाए राम्रो
धनी गरीव छैन कोही जन्म समान भए पछि
दुबै मिलि सदभावको माला लाए राम्रो
किन भन्छौ तेरो मेरो मन्मा डर फैलाएर
निर्धक्क भै सत्यताको कर्मपथमा धाए राम्रो
एकै धर्ति माथी जन्मी फरक गरी बसे पनि
समान भन्ने चेतनाको आभास पाए राम्रो
पसिनाकाे मूल्य पर्ने धन पैसा जम्मा गरी
सदा खुशी सुखी हुँदै ढिडाे राेटी खाए राम्रो
लक्ष्मी दत भट्ट
