अन्तर्राष्ट्रिय अर्थशास्त्रीहरूका विश्लेषण, विश्वका ठूला आर्थिक पत्रिकाका रिपोर्ट र हालको बजार प्रवृत्तिले संकेत गर्छन् कि सुनको मूल्य अझै केही समय उकालो ट्रेन्डमै रहनेछ। सुन मानव सभ्यतामा धन, शक्ति र स्थायित्वको प्रतीकका रूपमा स्थापित छ। पछिल्ला पाँच दशकमा यसको मूल्यमा आएको तीव्र वृद्धि केवल धातुको मूल्य वृद्धि होइन, विश्व अर्थतन्त्र, मुद्रास्फीति, अमेरिकी डलरको अवमूल्यन, भू-राजनीतिक तनाव र वित्तीय प्रणालीको रूपान्तरणको स्पष्ट प्रतिबिम्ब हो।
१९७० मा प्रति औँस करिब ३५ डलरमा कारोबार भएको सुन २०२६ सम्म आइपुग्दा ४,०००–५,००० डलर नजिक पुगेको छ। गोल्ड-स्ट्यान्डर्ड अन्त्यपछि सुनको मूल्य बजारको माग–आपूर्तिका आधारमा निर्धारण हुन थालेको हो। तेल संकट, उच्च मुद्रास्फीति र युद्ध–संघर्षले सुनको मूल्यलाई तीव्र गतिमा उकालो लाग्न बाध्य तुल्यायो।
२००० पछि विश्व आर्थिक अस्थिरताले सुनलाई सुरक्षित लगानीको मुख्य विकल्प बनायो। २०११ मा मूल्य करिब १,९०० डलर पुगेको थियो भने २०१९ पछि COVID–19 महामारी, विश्वव्यापी लकडाउन र युद्ध–संकटका कारण सुन पुनः उच्च मूल्यतर्फ उन्मुख भयो।
५ दशकको यात्रा पुष्टि गर्छ—सुन महँगो भएको होइन, पैसा सस्तो भएको हो। सुन केवल धातु होइन, मानव सभ्यताको आर्थिक मनोविज्ञान, दीर्घकालीन विश्वास र सुरक्षित लगानीको प्रतीक हो। नेपालजस्ता देशमा भन्सार, कर, ढुवानी र डलर विनिमय दरले मूल्यमा फरक देखिन्छ, तर यसको माग स्थिर रहँदै आएको छ।
