मैले लाहुरमा पसिना बगाएँ सबैलाई थाहा छ,
सधैँ आफ्नै परिश्रमा रमाएँ सबैलाई थाहा छ।
सोंचेको थिएँ अब लहुर आउँन पर्दैन छोराहरू,
अब झन छोरा खाडी पठाएँ सबैलाई थाहा छ।
खै त त्यो आन्दोलनमा लाठी खाएको आफुले,
नेताकै घाँटीसँग घाँटी सटाएँ सबैलाई थाहा छ।
स्याबास भन्यो उसैले फुरूक्क परेँछु त्यो वेला,
उस्कै लागि पाउँनु दुःखपाएँ सबैलाई थाहा छ।
आज नि झन उस्तै समस्या छन् हाम्रो माझमा
नेता उस्तै विदेशीलाई धाएँ सबैलाई थाहा छ।
मलाई मर्ने डर कत्ती लाग्दैन मित्र अहिले पनि,
सधैँ ठोक्करै ठोकरले अघाएँ सबैलाई थाहा छ।
॥१॥
साथि यिनै नेता रहिरहे भने देशको नाश हुन्छ,
नागरिक विदेश देशभरी विदेशीको बास हुन्छ।
जबसम्म देशभित्र विकास हुन्न हुँदैन रोजगारी,
देश अचनो हुन्छ र नेता विदेशीको दाश हुन्छ।
किन जीवनको बारेमा चिन्ता गर्दैनौँ युवाहरूले,
आफ्नो जीवन अमूल्य हुन्छ अनि खास हुन्छ।
सोंच त कस्तो हुँदोहोला कमाउँन गएको छोरा,
फर्किदा रातो बाकस भित्र उसैको लाश हुन्छ।
भागेर होइन लडेरमात्र समाधान हुन्छ समस्या,
पेट आफ्नै अंघी हुँन्छ रत समस्यको राश हुन्छ।
यो धनकुवेरको समाजिक व्यवस्था भित्र साथि,
पैसा नहुँने फेल धनमान परायजसो पास हुन्छ।
॥२॥
छोराले बालाई चिन्दैन भाईले दाईलाई चिन्दैन,
स्वार्थ यति बढ्यो बाबु आफु न अघाई चिन्दैन।
तिमी भन्छौँ स्वदेशभित्रै बसौँ मिलिजुली हामी,
रोज्गार छैन तर विना पैसा दाईले भाई चिन्दैन।
श्रवणकुमारका कथा सुन्दा यिनी आँखा रसाए,
अचेलका छोराहरू त्यो चस्मा नलगाई चिन्दैन।
मनले त सबैलाई सहयोग गरौँ गरौँ लाग्छ सधैँ,
कसैले पनि धनकमाउँने बाटो न समाई चिन्दैन।
जतिसुकै पढाए पनि छोराले बाबा आमालाई,
आफुले ठोक्कर नखाएर दुख्ख नपाई चिन्दैन।
काल सबैलाई आउँनेछ मर्योभनी चिन्ता नगरौँ,
समय बलवान हुन्छ र जीवन अस्थाई चिन्दैन।
॥३॥
सधैँ मानो र छानोका लागि शंघर्ष हुन्छ,
जनताहरू हुन्छन् सहभागि शंघर्ष हुन्छ।
देश उस्तै छ नागरिक मर्छन् आन्दोलन्मै,
नेताहरू भएपनि सबै दागी शंघर्ष हुन्छ।
महिँला जनजाति दलित मिली लडेकैहौँ,
न मिसिए पनि नेता र धागी शंघर्ष हुन्छ।
अन्याय अत्यचार हुन्छ बिष्फोट नि तेहीँ,
किसान र मज्दुर सबै जागी शंघर्ष हुन्छ।
फलाम हुँन जनता किसान दुःखी ज्यामि,
बुझे पछि सबै सिमाना नागि शंघर्ष हुन्छ।
॥४॥
यो देशबाट युवाहरूकै उठिबास किन हुन्छ,
हिमाली काखमा दुश्मनको रास किन हुन्छ।
उठाउँछन् सुतेकै बस्तिहरू आन्दोन गर्छन्,
क्रान्ति संगार नपुग्दै दुष्टको गास किन हुन्छ।
छानेर पठाउछौँ हामी देशका सिपाही भनी,
त्यो पनि सधैँभरी दुश्मनकै दाश किन हुन्छ।
स्वाभिमानीहरू देशले नजन्माएकै कहाँहोर,
पुर्खौली सन्तानको गरिमा नाश किन हुन्छ।
भ्रष्टाचारी बने अपराधी बनेका छन महारथी,
हाम्रै देशभित्र इमानदारको लाश किन हुन्छ।
सुख्खको खोजिमा दुःखको राश उस्तै याहाँ,
यो देशबाट हाम्रो खुसी वाईपास किन हुन्छ।
सुरेशकुमार पाण्डे दाङ घोराही १८
