कति खुसि छ उसले नाति उपहार पायो,
डुब्नै लागेको घामले सारा संसार पायो।
जन्मिन्छन् रत मर्छन् दुनियाँमा जिवहरू,
जीवन कोई धिक्कार कसले प्यार पायो।
श्रवणकुमार त कथामै सिमित भए आज,
बरू घांटी रेट्ने बा आमाले औजार पायो।
आफ्नै रगत दियो मृगौला दियो छोरालाई,
बा वृद्धा अवस्थामा भन्छ के संकार पायो।
बा आमा यसैमा खुसिछन कसैको छोरीले,
आज लोग्नेकै रूपमा दाश बफादार पायो।
मालेमाको हतियारले जनवाद खोज्नेहरू,
फर्केर हेर्दा सत्तामा हिटलर र जार पायो।
॥१॥
पानी न भएपनि मर्छन् पानी भएपनि मर्छन्,
जसलाई मर्नु छ जानि-जानी भएपनि मर्छन्।
कहाँ थियो र प्रेम दिवस विद्रोहको ज्वाला,
जन्मेका जती प्रेम कै खानी भएपनि मर्छन्।
मुना मदन उस्तै लैला मज्नु र हिर रञ्झा,
संसारका अब्बल कहानी भएपनि मर्छन्।
प्रेम एकदिनको हुँदैहुँदैन जीवन भरीको हो,
मुम्ताज साहाजाँ राजा रानी भएपनि मर्छन्।
बतास न झेलेको बृक्ष हुन गारै हुन्छ संसरमा,
प्रत्येकको आउँछन् जवानी भएपनि मर्छन्।
॥२॥
